1

2

68

3

4

4

5

65

6

67

7

66

8

 

Bear High way……(19 beren gespot)

Hotel: Whistler Inn and Suites

Aantal Kilometers: 190KM

 

1

En nee de titel is geen tikfout, we hebben 19 verschillende beren gezien, waarvan we er 18 als eerste hebben gespot op een rustige weg naar het Olympisch dorp!! Maar laten we bij het begin beginnen.

We hadden gisteren al besloten de boot van 11:00 te nemen naar Vancouver, zodat we een beetje rustig aan konden doen. Ook nemen we de boot vanuit Victoria en niet vanuit Nanaimo, anders moeten we weer zo’n end terug. Nu moet je door het centrum van Vancouver maar dat heeft ook wel zijn charmes. Vanaf de boot rijden we dan door naar Whistler waar we twee nachten blijven. De boot vanuit Victoria kost 71€. In totaal hebben we vier overtochten gemaakt en moesten we drie maal 71€ betalen.

Ik was al weer veel te vroeg wakker en Bas lag nog wat na te snurken. Om 8:00 uur kwam er wat leven in we zijn op ons gemakje gaan aankleden en de spulletjes gaan pakken, zodat we om 9:30 konden vertrekken. We hadden gebeld naar de receptie en onze auto stond keurig voor het hotel. Je kan hier je auto niet zelf parkeren dat doen zij, maar het is wel gratis. Best Western Carlton plaza, echt een leuk hotel, vriendelijke medewerkers en lekker dichtbij het centrum en de haven.

Victoria lag helemaal onder de wolken maar dan konden we er alvast aan wennen want voor de komende dagen wordt er niet veel soeps voorspeld. Het was wel, hoe dichter we bij de boot kwamen hoe zonniger het werd. We kwamen een bord tegen waar op stond hoe vol de veerboot al was en het enige wat wij zagen was FULL en wij hadden een klein schrik momentje…. VOL wat nou Vol! Maar even goed lezen is het halve werk, er stond voor 49% vol en we waren er bijna.

2

Toch zijn die laatste 10 minuten dan wat ongemakkelijk…..en ben je blij als je dan daadwerkelijk in de rij staat voor de boot. We hadden nog even tijd en hebben wat rondgelopen. Er stonden wat kraampjes en het was een gezellige boel. Er werd omgeroepen dat we aan boord moesten. Het was een mega schip, de grootste tot nu toe. Wij komen op de tweede verdieping, van de drie die bestemd zijn voor auto’s. We hadden eigenlijk nog niet gegeten en dat wilden we op de boot doen.

3

Jammer joh er stond een mega rij!! En ontbijt was er niet meer bij…. Maar tegen de tijd dat we aan de beurt waren was het 11:30 ach dan gaat die hamburger er ook wel in!! De tocht was 1 uur en 40 min en echt schitterend! Ook kwam de zon erbij en we zijn helemaal boven op het schip gaan zitten. Ik heb heerlijk van de zon zitten te genieten en Bas liep heen en weer opzoek naar Orka’s…
Rond 12:45 konden we de boot afrijden En hoe dichter we bij Vancouver kwamen hoe bewolkter het dan toch werd. In het centrum werden al wegen afgesloten voor de wedstrijd van vanavond. De Canucks kunnen vanavond de stanleycup winnen. Ze staan nu 3-2 voor, wie het eerst 4 wedstrijden heeft gewonnen is kampioen.

De sea to sky highway, richting Whistler was schitterend, zelfs in de wolken. Onze eerste stop was Shannon Falls. Inmiddels hield het op met zachtjes regen en kwam het met bakken uit de lucht. Eenmaal bij de waterval aangekomen hebben we eerst maar even zitten, nou liggen wachten in de auto. De harde regen veranderende dan toch weer in zachte en ik ben richting de waterval gegaan. Bas lag nog lekker en wilde blijven liggen. Ik heb alleen de kleine camera mee genomen vanwege de regen.

De waterval denderde met veel geweld naar beneden. Ik blijf ze altijd mooi vinden en  kan er heel lang naar kijken, als het droog is…. Ik was even bij de waterval en daar stond Bas dan toch ook. Het was namelijk bijna droog geworden dus de kans op smelten was iets minder geworden.

4 5


We vervolgen onze weg en zien opeens twee auto’s langs de kant stilstaan, Dit kan maar 1 ding betekenen……een BEER en ja hoor, daar liep ie dan. De mensen die we in ons hotel in Victoria zijn tegengekomen stonden hier ook te kijken erg toevallig. De beer dook net weg achter een heuveltje dus een foto was helaas niet meer mogelijk. Bas dacht hier anders over en met de filmcamera in z’n hand rende hij de heuvel op. Al met al heeft ie nog een mooi stukje kunnen filmen.
De tweede waterval die op ons programma stond was Brandy wine falls, deze stond als 4 sterren omschreven in het boekje dat wij bij ons hadden. Wederom bleek dat ons geluk nog niet voorbij was. Op het moment dat we de parkeerplaats opreden was het droog en begon de zon te schijnen. We zijn in een drafje naar de waterval gelopen……vooral Bas dan. Ik kwam zelf iets later aan. Hier stonden de mensen die we onderweg al drie keer zijn tegengekomen. Hoe vaker je elkaar ziet hoe meer je met elkaar aan de praat raakt.

  

We zijn een tijdje bij de waterval blijven kijken, echt een hele mooie is dit. Natuurlijk hebben we nog even een paar foto’s gemaakt en hebben we hem op film vastgelegd. Nu was het dan weer tijd om op zoek te gaan naar de derde waterval van vandaag. Alexander Falls.

6 7 

Volgens het boekje moesten we een onverharde weg inslaan om hier te komen. Er zaten nogal wat kuilen in de weg. Bij de eerste splitsing moesten we links aanhouden en bij de tweede splitsing ook. De eerste klopte, bij de tweede splitsing stonden we ineens op een kruising met een verharde weg?????? Nog even het verhaal in het boekje gelezen. Er stond dat er waarschijnlijk wel wat verbeteringen zouden worden aangebracht aan de weg in verband met de Olympische spelen. Dat was dus in ieder geval 1 weg asfalteren. Achteraf gezien hadden we deze weg ook in een keer kunnen rijden……Dit was natuurlijk wel iets avontuurlijker. Eenmaal aangekomen bij de waterval begon het dan toch weer iets te regenen. Dit was ook een erg mooie waterval. Niet zo mooi als Brandy Wine falls, die was voor vandaag de topper. Na hier even te hebben rondgelopen hebben we besloten om via de verharde weg terug te rijden. De omgeving was hier ook schitterend. Langs de weg liggen allemaal kleine stukjes met gras en daarachter begint dan gelijk het bos met een riviertje. Achteraf gezien is dit dus de perfecte omgeving voor beren.

8

Opeens zag ik een beer lopen. Bas zei neh dat is iets anders, maar hoe dichter bij we kwamen hoe meer het toch op een beer begon te lijken. Het was er dus wel een, gelijk hebben we alle camera’s gepakt om er wat foto’s van te maken en natuurlijk hebben we hem op film gezet. Uiteindelijk vond ie ons toch niet zo leuk en is ie over de weg weer het bos in gerend. Hij zat eerst wel heel leuk in het gras naar ons te kijken. Dit was toch de tweede beer van vandaag, beter kon het eigenlijk niet worden.

9

We rijden weer drie minuten en vervolgens zien we weer een beer, dit was een jonkie. Waar is mama dan? Mama zal er zo wel aankomen, niet dus. We hebben hier echt 15 minuten staan kijken maar er was geen mama in de buurt, zielig hoor. Hij of zij was wel echt heel erg op zijn gemak en trok zich eigenlijk niets van ons aan. Deze beer hadden we weer als eerste gespot. Je zou denken dat we hier erg goed in zijn………Maar er reden gewoon simpelweg geen andere auto's en de beren waren niet te missen. Er kwam nu wel een andere auto aanrijden maar deze reed zonder te kijken door. Die snapt er echt niets van dachten wij nog. Een beer zien blijft iets bijzonders………toch?

10

We reden weer een stukje verder… en ja hoor daar stond weer een beer, echt ongelooflijk…. Deze was wat minder op zijn gemak en zette het op een lopen.

11  12 

We waren aan het einde van de weg en besloten de weg nog een keer te rijden. En ja hoor weer een beer, en nog een en nog een….. … Deze beren zaten weer op andere plekken en waren dus zeker niet de beren die we net hadden gezien. Het bleef maar in een snel tempo doorgaan met het spotten van beren. We hebben er uiteindelijk echt 19 verschillende gezien. Alle twijfelgevallen, beren die we op een plek al hebben gezien, hebben we niet dubbel geteld. Het was waarschijnlijk etenstijd voor de beren. We reden hier tussen 16:30 en 19:00.

13

14

Inmiddels was de zon er weer iets bijgekomen en zijn we weer naar de waterval gegaan voor een nieuwe foto alleen kwam de zon er niet meer in. We reden weg en de lucht zag er zo mooi uit dat ik maar een foto moest gaan maken, en dan wel graag even op dat stuk gras boven op die stenen…nou lekker dan met al die beren. Maar ik laat mij niet kennen en met knikkende knietjes loop ik erheen. Zodra ik op de stenen sta zie ik gelijk drie beren bij elkaar zitten. We zijn vervolgens weer iets verder gereden om de beren beter te kunnen bekijken. Hier zaten ineens nog twee beren. Een moeder en een kleintje. Alle twee bruin van kleur. Het kleintje werd gelijk door moeders de boom in gestuurd. De foto’s hiervan zijn helaas niet mooi geworden. Het spektakel was er niet minder om.

15 16

17

We zijn vervolgens weer verder naar beneden gereden en zagen her en der weer de beren zitten die we net ook hadden gezien. Deze tellen we dus niet meer mee. Vervolgens zijn we nogmaals naar boven gereden in de hoop de bruine beer met zin jonkie te zien. Deze was helaas niet meer te vinden. Uiteindelijk zijn we toch maar weer langzaam terug gereden en zouden we naar het hotel gaan. Op het moment dat we eigenlijk geen aandacht meer schonken aan alle beren zagen we ineens op een gravelweg een bruine (blackbear) beer zitten. We reden de gravelweg op en toen zagen we dat er twee jongen bij zaten. 1 zwarte en 1 bruine, helemaal super! We hebben hier 15 minuten gestaan en de beren gingen rustig door met grazen.

18

19

20

Uiteindelijk hebben we de beren verlaten en zijn naar ons hotel gereden. Best een leuk plaatsje dat Whistler maar wel heel toeristisch. We hebben in totaal 350 foto’s gemaakt van alle beren. We hebben een paar foto’s uitgezocht. Niet van elke beer hebben we een foto geplaatst. Dat kost qua uitzoeken net teveel tijd.