1

2

68

3

4

4

5

65

6

67

7

66

8

 

Jeeeejjjj Nog 0 nachtjes slapen…..

 

Hotel: Sandmann hotel in downtown Vancouver

Aantal Kilometers: ruim 9000

 

1

 

Ja en dan is het eindelijk zover…. Om 5:15 ging de wekker.

Onder deze omstandigheden had ik geen moeite met opstaan en ik stond gelijk naast mijn bedje. Bas had nog even een momentje nodig en kwam om 5:30, met een slaaphoofd zijn bed uit kruipen.

Laatste toiletspullen in de koffer, en dan dicht. Alles in de auto zetten en daar kwam de chauffeur ook al aan om 6:15, zodat we om 6:30 weg konden rijden.

 

2

3

Er was ivm hemelvaart bijna geen verkeer op de weg dus om 7:35 waren we op Schiphol. Er stond een lange rij voor de balie, en ondanks dat we pas om 8:15 konden inchecken zijn we dan maar vast in de rij gaan staan. Natuurlijk stonden we in de verkeerde rij en we moesten er eentje opschuiven. Das mooi, we stonden vooraan, dus nu was het kwestie van wachten tot ze open gingen.

Het is altijd weer spannend bij het inchecken, gaat het lukken of is er weer iets fout gegaan?? Nee hoor alles is prima, vervolgens waren we zo door de douane heen en konden we opzoek naar een ontbijtje. Ze hadden een nieuw restaurant geopend, op zijn Hollands zullen we het maar noemen!! Een heerlijk broodje zalm met een lekkere smoothy voor Bas een chocomelk, heerlijk genieten.

          4 5

Daarna zijn we richting onze gate gelopen. Onderweg toch nog maar een 16 GB kaartje gekocht voor onze videocamera, we hebben er twee van 8 en een  van 2 maar in mijn fotocamera gaan ze ook, dus nu hebben we er zeker genoeg. Het zal niet de eerste keer zijn dat we met de videocamera een beer willen filmen en het geheugenkaartje vol is!!

Ook nog even een skeit stop, jammer alleen dat ik de heren wc in ben gelopen, ik vond het ook al zo rustig!! Maar het skeiten was er niet minder om hoor… Alleen een beetje gênant als  je eruit komt. Gelukkig weet Bas het nog gênanter  te maken door een foto te nemen als ik eruit kom en ik nog steeds niks door heb. Ik sta dus met het herenbordje vrolijk op de foto. Ook werd voor vertrek het weer nog even nagekeken in Vancouver. Vandaag is het slecht weer maar morgen en overmorgen wordt het mooi!! Handig die mobieltjes van tegenwoordig!

6 7

Ook de securitycheck verliep soepel en het wachten was op het boarden. Ook hier was geen vuiltje aan de lucht, we zaten allemaal buckled-up en dan komt het…… vertraging…. Zucht, gelukkig viel het mee 20 min later dan gepland hingen we in de lucht…..omdat het luchtruim boven Engeland te vol zat?????

8

Hier krijgen we na de pretzells de bekende chicken or pasta en vervolgen we de vlucht met het kijken van wat films en zo nu en dan wat shut-eye therapie. Uiteindelijk maar 10 minuten te laat werd het vliegtuig aan de grond gezet…soepel is anders maar we overleven het wel!!

9 10

En dan begint het hé??!! Eerst lopen we de avondvierdaagse naar de paspoort controle wat een pokke eind in Chicago…. En een beetje tempo maken want je loopt met mensen uit 4 andere vliegtuigen die ze leeg hebben laten lopen. Uiteindelijk was de wachtrij niet zo lang, het heeft wel zijn voordelen als je goed kan doorlopen, maar dan heb je een halve crimineel voor je en duurt het toch weer ellendig lang. Natuurlijk mochten we niet tegelijk want we zijn niet getrouwd. Gelukkig was de beambte te druk met een collega en werden alleen de standaard dingen gedaan, bij Bas hield het vingerprint apparaat er mee op, maar hij nam verder de moeite niet en we konden doorlopen.

De koffers stonden al op ons te wachten, die werden gelijk weer ingeleverd en dan krijg je de rest van de avondvierdaagse naar de volgende hal…. Je rijdt ook een stuk met zo’n tram maar je loopt ook wel weer behoorlijk. Vervolgens moet je WEER door de beveiliging, met ook een lange rij…zucht. Gelukkig heb je met Bas wat onderbreking want uitgerekend hij wordt er weer uitgehaald, hij ziet er ook ZO gevaarlijk uit! Hij moest een chemicaliën test ondergaan……… gelukkig komt hij nooit met chemicaliën in aanraking ???????….oepsie…de test was negatief en dat is dan weer positief.

En dan zijn we bijna aan de beurt, gaan we weer, riem af, ring af, horloge af, vest uit, schoenen uit….schoenen uit!!! nou dat was bij mij wel te ruiken….dus ik zeg nog die ruiken niet naar bloemetjes en een meisje voor ons begint te lachen….Hollander dus, die kon ons verstaan…

Maar goed we waren weer aangekleed, in de juiste hal, met toestemming dat we het land weer in mochten…..we waren wel twee uur verder maar alles liep allemaal op tijd!! We hadden wel weel wat calorieën verdiend. Ik nam een Frapachino en Bas een Noedel kippensoep, lekker.

11

Voor onze tweede vlucht was het vliegtuig een stuk kleiner, twee rijen van drie. Naast ons zat heel toevallig het meisje uit de rij van de beveiliging, ze keek toch een keer of ik mijn schoenen aan had….die heb ik ook maar aan gelaten.

De laatste vier uur braken aan, de piloot had er zin in en met drie en een half uur werd de kist in Vancouver aan de grond gezet….het is grijs en grauw en het regent….maar het wordt beter!! Met z’n drieën lopen we eerst weer naar de customs wat een stuk makkelijker gaat, en is het wachten op de koffers. Het vliegveld van Vancouver is wel heel rustgevend! De vrouw die naast ons zat moest naar vrienden in Vancouver vlakbij Downtown waar ons hotel zat. We hebben haar een lift aangeboden maar wel gezegd dat we eerst de auto moesten ophalen. Hier was ze wel blij mee.

12

Na ruim een half uur kwamen de koffers. Door naar Hertz, dit was op loopafstand, en we waren nog gelijk aan de beurt ook….Nou wat een mazzel….Zou je denken, de auto was gehuurd op mijn naam en ik moest als eerste mijn rijbewijs afgeven, en toen mijn creditcard, maar die staat op naam van Bas….Probleem dit kon niet!! Duhhh!! Ondanks dat het een gezamenlijke bankrekening was kon dit niet en hij kon ons geen auto meegeven. Ik denk niet dat de beste man wist dat wij al heel lang op waren en ik behoorlijk Krankie begon te raken…. Bas blijft rustig en vraagt naar een oplossing, ik had al bedacht de man achter een trekhaak te knopen…Hij belde zijn manager, en omdat we niet getrouwd waren of geregistreerd partnerschap hadden was dit een probleem, en toen ging er een lampje branden… We hebben wel een geregistreerd partnerschap, ik heb alleen mijn eigen naam gehouden. Dit is niet waar maar geloof me ik wilde die auto. Ik moest dit verklaren op papier en daarbij de voucher overdragen aan Bas….kom maar hier met die pen. Gelukkig was het allemaal geregeld. We konden geen auto kiezen maar het zag er goed uit een Nissan huppeldepup. Niet zoveel luxe als vorig jaar maar hij kan er mee door.

Hup koffers erin en gaan met die banaan. Eerst onze mede reiziger afgezet en vervolgens naar ons hotel gereden. Canada doet heel gemoedelijk aan. Downtown was niet heel mooi, allemaal lelijke hoge gebouwen, maar sfeer heeft het wel ondanks de miezer en de grauwe wolken.

Eindelijk in ons hotel! Parkeerkosten vielen mee voor $15,- per dag mag hij er staan. We zijn nog even Robson street opgelopen om een hamburger te scoren en daarna zijn we lekker gaan slapen!

13