dag 01

Dag 02

dag 03

dag 04

dag 05

 

 

Spannende tijden op Onion Creek Road!

Vanochtend wilden we weer op tijd op pad. Het zou tegen de 40 graden worden en we hadden bedacht dat we dan vanmiddag in het zwembad konden gaan liggen….. Maar dit ging allemaal niet vanzelf!!!

We Hadden ontbijt in het hotel en dat was erg goed. Stukjes meloen, muslie, brood en allerlei soorten mufins. Er was koffie en thee, melk en jus de orange. Niks te klagen dus. Met volle buiken gingen we op weg. Eerst wilden we bij de Fisher Towers kijken maar de zon was daar nog niet die moet je echt in de middag fotograferen. Dus hup onion  creek road op…….


1


2

Op de kaart staat dat deze weg voor een 2-wdr goed te rijden is behalve als de weg nat is. Nou gezien het de laatste dagen nogal erg mooi weer is geweest gaat dat dus geen probleem worden. De weg is schitterend. Je steekt een aantal keren door een stroompje, deze zijn niet diep en dus goed te doen. Maar na een stroompje of vijf zes werd het kiele kiele….. Nou is onze auto wel wat hoger maar ik zou het nou geen high clearance willen noemen. Ik de auto uit en navigeren ietsjes naar links en ietsjes naar rechts en heel zachtjes konden we er precies door komen. We kwamen nog zo’n stroompje tegen hierbij ook even wat stenen opruimen en heel voorzichtig ging het net.


3


4 5


6


7


8


Uiteindelijk kwamen we op een splitsing waar we volgens mij naar rechts moesten, maar dat kon niet er stond daar een ranch en dat was private. We zijn terug gereden naar splitsing om te kijken wat Tom Tom ervan zei. Volgens hem moesten we links….. We kwamen toen bij een afdaling waarvan Bas al zei ik kom hier wel af maar niet meer op! Maar volgens Tom Tom was het dan nog 7 mijl naar de highway. Tom Tom heeft ons nog nooit verkeerd gestuurd dus we zijn hem gevolgd… een beetje dom dom!!

We kwamen bij kampeer plaatsen uit, hier stond niemand, kan ik me iets bij voor stellen…. Maar goed wij hadden nu een probleem. Tom Tom Stuurde ons een weggetje in waarvan wij zoiets hadden tja... Dus terug…. Nou uhhh die berg weer op. Toch maar even kijken. Eenmaal bij de aanzet probeerde Bas omhoog te komen maar de wielen bleven spinnen. Het probleem is als je het gaat wagen en je auto gaat naar beneden glijden houd je hem niet en krijg je brokken en dat willen we niet…. Maar ja daar een huis bouwen en blijven wonen was ook geen optie! De paniek sloeg een beetje toe. Ik had er buikpijn van en zelfs Bas zag het even niet meer zitten. We hadden besloten toch het smalle paadje te nemen. Kwamen we nergens uit zouden we terug gaan naar dit punt en lopen naar de Ranch dat was een dik half uur lopen en vragen of zij ons omhoog konden trekken.

Toen we door het smalle stuk heen waren kwam de stemming er weer een beetje in. Tom Tom telde de mijlen af en we kwamen steeds dichter bij de highway. We kwamen zelfs mensen tegen in van die grote 4-wdr pickups. We hebben toch maar even gevraagd waar de weg heen ging…. En dat was maar goed ook naar salisa Mountain en dan een dead end! Ku..Kloo… Tom Tom. We vroegen hoe we zo snel mogelijk hier uit konden komen en dat was via Onion Creeck  maar ja probleempje daar dus. We vroegen of we achter hun aan mochten rijden zij gingen naar de ranch. Eenmaal weer bij het probleem punt ben ik uit de auto gestapt en heb het probleem voorgelegd aan de man met de MOOIE grote auto.

Volgens hem moest het lukken erop te komen ook de man voor hem zei dat het goed moest komen. Als het niet lukte zouden ze ons omhoog trekken. Ik ben uit de auto gebleven scheelt gauw een kilootje of 100…. Nee hoor 70, oke 73! Enne waarom beiden een gewisse dood tegemoet gaan als er maar 1 hoeft te gaan...Nou daar ging Bas de auto begon weer te spinnen en ineens kreeg hij grip zo af en toe was de grip even weg maar al snel was de grip weer terug en boven was hij. En o wat waren we blij. Bij de kruising stonden de pickups te wachten op ons. We hebben ze hartelijk bedankt voor de hulp en de pep talk. Ze boden ons nog water aan maar dat hebben we wel. Bas zei nog eten en drinken en water genoeg alleen het lef niet om die swits back op te rijden!

O wat waren we blij dan maar gewoon weer via Onion creeck road naar Moab. Ik weet nog steeds niet waar we zijn mis gereden! Maar we weten wel als we de volgende keer zoiets hebben van als we daar afgaan komen we er niet meer op keren we om. Dat hadden we eigenlijk al gelijk moeten doen en niet blind op Tom Tom moeten vertouwen. Hadden we echter een 4-wdr gehad was het geen enkel probleem geweest, wel pittig maar je houdt grip op de weg!
De fototoestellen en de video camera kwam weer te voorschijn. Ach en ook terug was deze weg erg mooi. De auto zag er niet uit! Van zilver kleurig naar rood!

Eenmaal in Moab vonden we dat hij wel een wasbeurtje had verdiend. We zijn even om de auto gelopen maar deze is nog helemaal heel! Ook hadden wij wel wat verdiend en hebben op en terrasje een heerlijke hamburger zitten eten. We zijn nog even naar de boekenwinkel gelopen en ik heb daar een boekje gekocht over Utahs backcountry roads zodat we de volgende keer iets beter voorbereid op pad gaan.

9 10


11


12


13


14 15

We waren om 15:00 uur in ons hotel en het was bloedheet buiten. We zijn dus eerst maar het zwembad ingedoken om af te koelen. Daarna zijn we gaan relaxen op de kamer. Om 19:30 hadden we gereserveerd in het restaurant boven op de bergtop. We hebben hier heerlijk gegeten, super stukje vlees. We konden de zon onder zien gaan echt super mooi! Met volle buikjes zijn we daarna gaan slapen om deze spannende dag te verwerken!


16


17


28


22


23


.

volgende pagina