dag 01

Dag 02

dag 03

dag 04

dag 05

 

 

Vandaag was het dan eindelijk weer zover…. VAKANTIE!!

Om 5:45 ging de wekker. Bas bleef nog even liggen.
Gisteren had ik samen met de kat al de koffer ingepakt dus alles stond al klaar. Eerst maar even op internet checken of die tweede vulkaan op IJsland zich nog even rustig heeft gehouden. Gelukkig we konden gewoon vertrekken.
Om 7:00 kwam onze vaste schiplholtaxi (de vader van Bas). Netjes op tijd waren we op het vliegveld. We wilden in de rij gaan staan voor het inchecken en alle mensen wat een mensen!! Maar we stonden voor de verkeerde vakantie in de rij…. Die ging naar Tunesië volgens mij. Gelukkig was de rij voor de incheck balie naar Chicago veel minder druk. Na een kwartiertje wachten waren we er dan ook door.

Ook de douane was wel druk maar leverde verder geen problemen op. We hebben een fortuin uitgegeven aan een broodje met een sapje en zijn daarna na onze gate gegaan.

Na het bekende verhaaltje en de grapjes bij de beveiliging moesten we dan dit jaar voor het eerst door de bodyscan. Wel mochten we dit keer onze schoenen aanhouden…… mazzel hebben.


1


De vlucht naar Chicago liep soepel. We hebben zowaar allebei veel kunnen slapen. Ik heb zelfs geen film gekeken, Bas wel. Het laatste stuk boven Canada en volgens ons Lake Erie was werkelijk schitterend.


2


3


Netjes op tijd werd het vliegtuig in Chicago aan de grond gezet. Nu heb ik wel eens verhalen van mensen in reisverslagen gelezen over  lange wachtrijen bij de immigratie en veel drukte….Nou dat kennen wij nu ook, wat een horde mensen. Uiteindelijk viel het mee en waren we met 15 min aan de beurt. Samen liepen we naar het poortje waar een redelijk vriendelijk Aziatische man zat. Eerst werd Bas gecontroleerd en op de foto gezet. En toen was ik aan de beurt…. Dat ging niet helemaal goed. Mijn vinger afdrukken hoorde niet bij mij….oepsie. Mijn paspoort werd apart gehouden en ik zou zo door een officier worden opgehaald. Iets benauwd krijg je het dan wel. We vroegen hoe lang dit grapje ging duren omdat we een volgende vlucht moesten halen. Hij beloofde ons it wont take long!!

We werden opgehaald en de officier nam mijn paspoort en papieren mee. We moesten daar in een wachtruimte zitten. Bas zei nog zal ik vast de koffers halen…. NIKS ERVAN!!! Straks houden ze me vast!!! Zo’n wachtruimte ken je wel van tv. Hier zitten mensen apart die niet helemaal koosjer zijn . We waren een beetje bang dat dit wel heel lang ging duren. Maar na 10 minuten kwam de officier met mijn paspoort. Hij had wat moeite om mijn achternaam uit te spreken en hield hij bij Esther. Your set to go…. Gelukkig.

De koffers waren er al dus daar hoefde we niet meer op te wachten. Ze konden gelijk weer worden afgegeven. We vroegen aan de man daar waar we heen moesten voor de aansluiting naar San Francisco? Hij had veel gevoel voor humor en vertelde ons dat de luchthaven in San Francisco gesloten was….. ijkkksss Grapje…. Heel leuk. Het was niet zo heel moeilijk te geloven want we hoorde dat er in Equador ook een vulkaan op knappen stond….

Met het treintje naar de andere gate. Hier stond een behoorlijke rij voor beveiliging.  Inmiddels hadden we het er warm van gekregen. Na hier ook weer ruim 15 minuten te hebben gewacht hadden we alles achter de rug en konden we even heerlijk gaan genieten van een frapacino. Ook de bekende plas pauze moest even gebeuren.

Netjes op tijd begonnen we weer met boarden voor de vlucht naar San Francisco. Toen we weg taxide kwamen we Air Force One tegen. Ik denk dat Obama nog uit moest stappen. Allemaal beveiliging er omheen. Helaas waren we net te laat en hadden we een ongemakkelijke plek voor de foto we zitten echt strak naast de vleugel.

Inmiddels hangen we in de lucht. Bas is een film aan het kijken en ik ga zo nog een dutje doen! Netjes op tijd staan we aan de grond. We moeten een behoorlijk stuk lopen om onze koffers op te halen. Maar zodra de band start duurt het niet lang voor we de koffers eraf kunnen halen, Dat is altijd weer een fijn gevoel als je de koffers hebt.

Alles in de shuttel en hup naar Alamo. Ook hier hoefde we maar 10 minuten te wachten. We werden geholpen door een hele leuke man. We hadden een kleine twee deurs auto gehuurd. Op een leuke manier probeerde hij ons een andere aan te praten. Wij zeiden dat we wel graag vier deurs wilde, dit was zowiezo geen probleem. Nou zegt hij ik ga even kijken of ik iets kan doen en als je niet op mijn aanbod ingaat krijg je zowiezo een vier deurs. Voor 200 dollar meer hebben we een cadillac, een hele luxe wagen. Hij is voor mij nog wat groot om in San Francisco mee te rijden maar gelukkig voor Bas niet.

We hadden weer wat energie gekregen en hebben besloten toch nog even snel naar walmart te gaan. Koelbox en eten en driken gekocht. Toen waren de muntje toch wel op en we zijn om 10:00 uur gaan slapen.

volgende pagina