dag 01

 

 

Om 07:30 stond de “schiphol taxi” voor de deur. De chauffeur moest nog even snel een sigaretje roken voordat we konden vertrekken. Het inchecken ging dit keer een stuk voorspoediger dan vorig jaar. Na het inchecken zijn we gelijk naar de douane gelopen en zijn we maar even over  schiphol gaan struinen. Hier hebben we tevens wat gegeten….voor het geval we weer 3 uur extra in het vliegtuig zouden moeten blijven zitten. Tevens nog wat chocolade gehaald om een onverwachte hongerklap de baas te kunnen.


01 02

Daarna liepen we naar de gate om het vliegtuig te boarden….en jawel hier ging het dan toch weer mis. Het ticket van Esther werd niet geaccepteerd door de machine. Na een korte check bleek alles toch in orde te zijn en konden we plaats nemen in het vliegtuig. Twee films, wat slaap en eten later zijn we dan eindelijk geland op Dulles airport in Washington.


Bij de imigrations ging het bijna vlekkeloos, wel moesten we alsnog de groene kaart invullen ondanks dat we dit al op internet hadden gedaan.  Na ons werd het behoorlijk druk bij de douane.


Onze koffers stonden al op ons te wachten, snel de koffers weer afgeven vervolgens nog een keer door de controle en dan zijn we er weer klaar. Esther werd nog bijna opgevreten door een hond, we dachten eerst dat het een snuffel hond was. Hij rook de chocolade die Esther in haar tas had!!


03 04


Nu zitten we te wachten en we gaan zo boarden voor Denver. De reis naar Denver ging super, zelfs zo goed dat we 30 min. eerder zouden landen dan gepland… Helaas toen we bij Denver waren moesten we om zware onweersbuien heen vliegen. We hebben er in de vlucht gelukkig geen last van. Maar wat is het schitterend tussen de bergen van Denver en omgeving. Helemaal door  de wolken die er hingen was het schitterend!!! Al met al zijn we toch nog op de normale tijd geland.


05 06


Dan snel het vliegtuig uit naar de koffers en zo snel mogelijk richting Alamo. Er kwamen veel koffers…..maar niet die van ons, en hoe langer het gaat duren hoe zenuwachtiger ik word. Maar daar kwamen ze dan toch… Onze blauwe koffer heeft een zware reis gehad helemaal gedeukt en beschadigd.


Rennen naar het busje van Alamo, zo in de bus gaan zitten zodat je er als eerste weer uit kan, en dat lukte aardig. Dus ook bij Alamo hoefde we niet lang te wachten. Bas heeft een upgrade genomen….. Die man liep met ons mee en wilde ons een auto meegeven die ik niet zo mooi vond en toen zag ik de Nissan staan…….liefde op het eerste gezicht. Ik liep een beetje te mokken tegen de meneer van Alamo dat de auto die hij aanwees volgens mij geen highclearance had. Hij zag de liefde in mijn ogen voor de Nissan en zei iets geïrriteerd dan neem je die mee…. Oke.


Tom Tom aan en hup naar ons hotel, Bas moest even wennen aan de auto maar had hem al gauw onder controle. Met 20 min. Waren we in ons hotel, eigenlijk meer een piep klein appartementje. We wilde toch nog even naar Wall Mart, al zeiden mijn ogen nee nee dicht!! Snel daar even de eerste boodschappen gedaan. Om 22:30 ben ik onder de douche gegaan en als een blok in slaap gevallen. Bas heeft nog een tijdje tv gekeken. Maar mijn muntjes waren helemaal op!!!


07 08

volgende pagina