We waren allemaal vroeg wakker, van de kou en de niet zo comfortabele bedden met dik krakend plastic. Bas en Willen gingen op zoek naar een warm kopje thee die hadden we wel verdiend. Het duurde erg lang voordat ze terug kwamen want het was nogal druk geweest. Ook hadden ze gezien dat ze een lekker ontbijt buffet hadden voor ongeveer $12,50. Dat hadden we wel verdiend na deze verschrikkelijke nacht. En door alle commotie van gisteren hadden we ’s avonds ook niet gegeten.

 

 

 27 01   27 02

 

 

Na wat opfrissing en aangekleed te zijn hebben we eerst met veel plezier afscheid genomen van onze tent… Het ontbijt buffet was perfect, heel uitgebreid. Na het eten hebben we da auto weer ingepakt en zouden we het park gaan verkennen. Helaas was het weer er niet beter op geworden en het begon zelfs te regenen. Dit o zo mooie park veranderde in een spook park. Op sommige plekken hadden we af en toe een beetje zon.  Nadat de zon helemaal was verdwenen hebben we besloten om de andere auto op te halen en naar San Francisco toe te rijden, onze laatste stop.

 

 

27 03   27 04

 

 

 

Toen we het park uit waren kon ik mijn ogen niet meer open houden. Met toestemming van Bas heb ik ze dan ook even gesloten. Toch kon ik mijn draai niet vinden. In de buurt van Oakdale hebben we even een pauze ingelast.  De zon scheen hier alweer volop en dat maakte ons blij. Vanaf onze stop in Oakdale ben ik als een blok in slaap gevallen en pas weer wakker geworden toen we vlak bij San Francisco waren. Ik keek naar de andere weg helft en het viel mij op dat daar geen auto’s reden, echt nul. Dit duurde ook best een tijdje. En daar kwam het antwoord er was een enorm ongeluk gebeurd. Een busje met negen inzittende was over de hele weg gerold, ik geloof dat er maar één het ongeluk heeft overleefd. Ze hadden de weg afgezet omdat er overal brok stukken lagen. Ook waren wat inzittende uit de auto geslingerd het was echt verschrikkelijk. En net toen we het er over hadden dat we gelukkig verder geen rare dingen onderweg hadden gehad ging de auto voor ons volledig in de remmen. Bas reageerde gelukkig alert en kon uitwijken en remmen te gelijk. Ome Willem die achter ons reed deed hetzelfde, het scheelde niet veel. Je rook de banden. Onze hartjes zaten in de keel. We moesten alleen nog de tol poortjes door, en dan waren we er bijna. Ook hier ging het bijna fout, maar niet zo heftig als op de snelweg.

 

 

Met onze geprinte versie van Mapquest reden we zo naar ons hotel. Gelukkig hadden ze nog twee kamers over. Het eerste wat we daar deden was douchen. We zouden even relaxen en hadden om 19:00 uur afgesproken om naar Fishermanswarf te lopen. Vanaf ons hotel was dat een kleine 10 minuten.

 

 

27 05

 

 

Om 19:00 uur was iedereen weer een beetje fris… We zijn eerst over de pier gelopen, vanaf daar kon je goed naar de golden gate bridge kijken en ook zag je alcatraz liggen. Ze waren hier krabben aan het vangen en die waren nogal aardig van omvang. Vanaf hier zijn we naar FishermansWarf gelopen. Hier zitten allemaal gezellige winkeltjes en eettentjes. Hier kan je ook goedkoop aan een foto camera komen. Hies die wilde ook wel een klein digitaal foto cameraatje, we  hebben zo hier en daar gekeken en ze hebben een leuke deal kunnen sluiten. Ik had de kleine foto camera van mijn schoon zusje geleend. Wij hebben zelf een minolta dimage en deze is groot in zijn omvang, ik vind het makkelijk om er één klein toestel in mijn zak te hebben. Ik proberde Bas over te halen dat ik er ook wel graag één wilde maar hij hapte niet heel erg…jammerrrrr….

 

 

27 06    27 07

 

 

Na de aankoop van een neuw toestel voor Hies zjn we gaan eten bij Johny Rockets. Ik vind dit één van de lekkerste ketens en die milk shakes, hmmmm. Vanuit deze heerlijke maaltijd zijn we terug gelopen naar ons hotel en aan onze wel verdiende nacht rust begonnen.