Voor vandaag hebben we een lange rit op het programma staan. We zouden naar Yosemite NP rijden via de Tigo Pass. Na een heel lang saai stuk met vooral veeeeel zand begon het langzaam een beetje groener te worden.  We kwamen rond 14:00 uur bij Mono Lake. Omdat we lekker op tijd waren besloten we hier een stukje te gaan wandelen. Mono Lake is prachtig, natuurlijk werd het water even geproefd omdat het zo zout is… en dat is het ook. We hebben hier ook een late lunch gehad met nog wat broodjes en fruit. Dit hebben we gedeeld met de vele meeuwen die hier rond vlogen.

 

 

26 01  26 02

 

 

We waren  vlak bij de Tigo Pass, eerst nog even tanken en dan de pass op draaien, …… helaas deze was nog DICHT!!! En nu… we zijn terug gereden naar de benzine pomp om te vragen wat nu toen. Een klein gevoel van paniek sloeg toe. Als we nu helemaal terug moesten, zouden we nooit meer op tijd aankomen. We hadden gereserveerd in Currry Village,Yosemite NP. De meneer van de pomp vertelde ons dat de volgende pass wel open was, de Sonora Pass. Dit was wel ruim 4 uur omrijden. Wel een kleine opluchting dat we niet helemaal terug hoefde.

 

 

26 03  26 04

 

 

Toen we de Sonora Pass opdraaide en we wat hoger kwamen begon het te sneeuwen?? Er lag nog meters sneeuw langs de kant van de weg. Het was een schitterende route, hierdoor vergat ik even de stress van de vele uren om rijden… Op het hoogste punt zijn we even gestopt voor een sneeuwballen gevecht, altijd leuk. Sta je dan in de korte broek in ik denk een ruime 2 meter sneeuw, sneeuwballen te gooien. We reden langs prachtige meren en bossen. We hadden helaas alleen niet veel tijd om overal te stoppen.

 

 

Aan het einde van de Sonora Pass kwamen we in het plaatsje, ik weet niet meer hoe het hete, maar ook hier ging het fout. We konden de weg naar Yosemite niet vinden. Na een aantal keren vragen werden we ook steeds een andere kant op gestuurd. Uiteindelijk hadden we het licht gezien en de weg vervolgde. Willen en Hies (mijn oom en tante) reden achter ons. Opeens stuurde ome Willem een kleine afrit af….. Wij stopten en zagen hem gelijk weer de weg op komen…. Na even de vraag wat er nou gebeurde, vertelde hij dat hij ons zag afslaan… Nou werd het echt tijd dat we er bijna waren.

 

 

Inmiddels in het donker reden we Yosemite NP binnen. Het was pik donker, bordjes waren haast niet meer te lezen. We hebben de kaart er maar weer even bij gepakt. En ja hoor uiteindelijk reden we Curry Village binnen. Bij het inchecken kregen we instructies over het leeg maken van de auto, alles waar geur aan zat moest de auto uit en in de berenkluis. Ook koelboxen moesten eruit. De laatste maand waren er 19 auto's opengebroken door buren. Dan haal je je spullen er wel uit. Het was alleen jammer dat we voor ons vieren maar één kleine kluis hadden…… Gelukkig mocht de koelbox in het kantoortje van de rangers staan.

 

 

Nu was het nog zoeken naar de tent. Het was pik donker, geen lampen. Het viel dus niet mee om de tent te vinden. Maar na wat obstakels was hij dan toch gevonden. In eerste instantie zag het er best goed uit. Vier bedden, drie één persoons en één twee persoons, deze werd geschonken aan ome Willem omdat hij het grootste van omvang was. Er lagen keurig handdoeken en er waren lakens en dekens.

 

 

26 05  26 06

 

 

Hies en ik liepen naar het toilet en de douches om deze te keuren…..dit was echter een grote afknapper, heel smerig… Met veel moeite zijn we naar de wc gegaan en hebben het douchen maar overgeslagen, we hadden niet het idee dat je daar schoner van werd.

 

Terug in de tent hebben we de bedden opgemaakt en zijn we op bed gaan liggen. Om het matras lag een dik stuk plastic, dit lag niet echt comfortabel. Later in de nacht werd het IJS KOUD en voldeden de dekens niet meer. De enige die lag te snurken was ome Willem. Hies is bij hem in bed gaan liggen voor wat warmte. Er kwamen dus twee wollen dekens vrij en twee lakens. Bas zou Bas niet zijn als hij daar gelijk op af stormde. Ik vroeg aan hem of ik ook wat kon krijgen…. En dat kon ......een laken… Zelf ging hij er met de twee wollen dekens vandoor. Helaas voor hem trapte ik daar niet in en eiste er ook één op!