We waren allemaal vroeg wakker. De zon prikte door de gordijnen, gelukkig geen wolkje te zien. We hebben wat broodjes gesmeerd op het balkon en wat koffie en thee gehaald. Het was 8:00 uur toen onze wegen gingen scheiden. Bas en Willem gaan Angels Landing lopen en Hies en ik gaan Upper Emerald Pool Trail lopen. Angels Landing heb ik in 2003 al gelopen en vond hem net iets te veel van het goede, heb last van hoogte vrees en het naar beneden komen was  heel moeilijk voor mij. Ooit loop ik hem een keer helemaal, maar nu niet….

 

 

22 01  22 02

 

 

De zon begon al gauw te branden dus de vestjes konden uit. Het is een super leuke trail en niet te zwaar. Wel moet je oppassen met waar je loopt, soms liggen er allemaal grote stenen. Eenmaal op het eindpunt hebben we even een pauze genomen. We waren hier niet als enige er was ook nog een stelletje, ik zat ze aan te kijken en ik dacht ik ken die mensen… Dat was wel raar want het waren Amerikanen. En ineens ging het lampje branden, we hebben met hen de antelope tour gedaan. Ik heb het natuurlijk even gevraagd en dat klopte. Na een kort gesprekje zijn we weer verder gegaan. We zijn terug gelopen via Kayenta Trail.

 

 

22 03  22 04

 

 

Om 12:00 uur waren we weer bij de Lodge, we zijn daar op het terrasje gaan zitten met een lekkere karamel koffie. Ik had uitgerekend dat Bas en Willem rond 13:00 uur hier zouden zijn. En inderdaad om 13:15 kwamen Bas en Willem aanlopen. Ze waren allebei helemaal tot het einde gelopen en Willem beaamde dat het inderdaad een zware trail was. We hebben eerst even lekker geluncht want dat hadden we wel verdiend. Onder de lunch was het plan gekomen om met de shuttle door te rijden tot het einde van het park en dan terug te lopen naar de Lodge.

 

 

 22 05  22 06

 

 

 

22 07   22 08

 

 

De shuttle zette ons af en daar gingen we weer. In de struiken een beetje verstopt langs de kant zat een waterval, Menu Fals noemen ze deze waterval, hij heeft namelijk op de voorkant van de kaart van het restaurant van de Zion Lodge gestaan. Het is best een leuke route om te lopen. Normaal rijd je dit met de shuttle en nu kan je alles goed zien en rustig foto’s nemen..

Helemaal moe en uitgeput kwamen we weer bij de Lodge aan. De schoenen van Willem hadden het zelfs begeven…..

 

 

22 09   22 10

 

Eenmaal zittend op het terras hebben we een pizza besteld waar we heerlijk met zijn vieren van konden eten. Na het eten is iedereen in slaap gevallen op de stoel, stelletje watjes…. Na een half uurtje heb ik ze wakker geschud en hebben we nog een ijsje gehaald. Terug op onze kamer hebben we gedouched en zijn als een blok in slaap gevallen.